Stado Błękitnego Oka, założyłam ja. Uczennica podstawówki, a także członek blogowego świata. Mimo tego, że na bloggerze uczęszczam już prawie dwa lata, to cały czas nie mam swojego bloga. No i wczoraj, 12.10.2016 wpadłam na pomysł, założenia tego właśnie bloga. Mam nadzieję, że wsiądzie na statek, którym będzie żeglować długie miesiące, a nawet lata.
Brązowa wadera z białym podbrzuszem, biegła przed siebie uciekając przed dwunożnymi istotami z bronią. Nagle jej córka zaczęła dyszeć więc nikt nie widział szansy na ucieczkę. Ale zabłysło światło w tunelu. Przed nimi pojawił się las, to idealne miejsce na zgubienie ludzi. Oby dwie wilczyce znalazły odrobinę energii na dalszy bieg, więc zaczęły biegać między drzewami, aż znalazły dziurę. Wbiegły do niej szybko, cofając się powoli do tyłu. Aż spadły... W dół przepaści.
Było tam ciemno nie widziały się nawzajem, ani nie czuły upadnięcia. I bum! Uderzyły w twardą ziemię. Starsza wstała i zaczęła iść ciasnym tunelem, a jej siostra za nią. Szły gęsiego, aż zobaczyły dziurę i wpadające przez nią światło dzienne.
Wyskoczyły.
Im oczom ukazała się piękna kraina otoczona górami. Postanowiły założyć tu stado, dla wilków jak i psów. I tak powstała Dolina Błękitu, a z nią Stado Błękitnego Oka.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz